jun 07

Afwegingscriteria huisvesting arbeidsmigranten

Deze week kwam het onderwerp arbeidsmigranten wederom aan bod in de raadsvergadering. Ditmaal door middel van een motie die opdracht gaf om “Bij de beoordeling van omgevingsvergunningen voor de grootschalige huisvesting van short-stay arbeidsmigranten op bedrijventerreinen het in de “Beleidsnota huisvesting arbeidsmigranten 2018” genoemde criterium “het woon- en leefklimaat van een nabijgelegen woonwijk” uitdrukkelijk in de beoordeling tot uiting te laten komen”.
 
Weert Lokaal stemde tegen deze motie. Waarom? Omdat bij de behandeling van dit onderwerp er voor de betrokkenen de hoop zou kunnen ontstaan dat de situatie anders gaat zijn. En juist daar zit het pijnpunt voor ons: want met de ingediende motie ging er helemaal niks veranderen. In de unaniem aangenomen motie arbeidsmigranten is een van de criteria “het woon- en leefklimaat van een nabijgelegen woonwijk” als beoordelingspunt, en destijds hebben wij ook aangegeven dit belangrijk te vinden. Het college is zich hier terdege van bewust. Daarbij staan er nog meer belangrijke criteria in de nota. Andere partijen wilden bij eigen monden een signaal afgeven door deze motie in te dienen. Maar Weert Lokaal is van mening dat dit niet alleen al in de nota staat maar ook dat dit zeer goed op het netvlies van het college staat. En dan creëer je iets waarvoor wij al bang waren, hoop bij een groep mensen die zich zeer intensief hebben ingezet voor dit onderwerp, met de verwachting dat er met het aannemen van deze motie iets aan de situatie zal veranderen. En dat is simpelweg niet zo, met het aannemen van deze motie zou de raad niets meer en niets minder hebben gezegd dan ‘college doe a.u.b. precies wat wij in de nota hebben vermeld’. Een signaal waarmee men per saldo niets mee opschiet.
 
Vandaar dat wij ons als partij gericht hebben op het proces. En dat is droog, niet empathisch en dus ook weinig populair. Maar dat geeft wél eerlijk weer hoe de vork in de steel steekt, met reële mogelijkheden voor de betrokkenen. Daarom adviseerden wij met klem om in de klankbordgroep plaats te nemen. Daar kun je kritiek uiten, voorstellen doen, wensen op tafel leggen en sparren met elkaar waarbij het wordt vastgelegd, je ook echte feedback krijgt en er wellicht wijzigingen doorgevoerd kunnen worden. Wij zijn dan ook heel blij dat van deze mogelijkheid gebruik is gemaakt door diverse betrokkenen.
 
Al onze raadsleden zijn zeer intensief bezig met dit vraagstuk. Niet alleen staat het onderwerp arbeidsmigranten vanaf vorig jaar zomer zo ongeveer iedere vergadering op de agenda van Weert Lokaal, ook hebben onze raadsleden en ook wethouders met veel, heel veel mensen hierover gesproken. Van fractiediscipline, politiek- of partijbelang is geen sprake, wél van intensieve discussie. En daarbij zijn alle standpunten, van zowel inwoners, omwonenden, dorpsraden en belanghebbenden meegenomen. En wij zijn eerlijk in de uitkomst van deze discussies, wij staan achter de nota en hebben vertrouwen in een zeer zorgvuldige behandeling van het college, al begrijpen wij goed dat sommige mensen graag iets anders zouden horen.
 
Met respect voor elkaars mening blijven wij met iedereen in gesprek, en volgen onze raadsleden en wethouders dit onderwerp zeer nauwgezet. Mochten er nieuwe ontwikkelingen zijn dan laten wij het jullie weten.
 
mei 16

De zoektocht naar passende huisvesting

Arbeidsmigranten, het woord alleen heeft de afgelopen weken voor veel commotie gezorgd. De mensen die ons komen helpen met het invullen van vacatures die wij zelf om wat-voor-reden-dan-ook niet in kunnen vullen. Die ervoor zorgen dat onze economie blijft draaien. Die wij ontegenzeggelijk nodig hebben. Het zijn ook de mensen waar wij behoorlijk wat vooroordelen over horen, voornamelijk via social media. Die met ‘voor overlast en oneerlijke concurrentie zorgende, bier drinkende, rommel makende en stelende’ benamingen allemaal over één kam geschoren worden. Onze vraag: wat doet dat met een mens? En wat geeft dat voor indruk aan onze inwoners uit Midden– en Oost Europa die hier al jaren wonen, en ook deel uitmaken van onze samenleving?

 

Druk op de woningmarkt verlagen

De raad heeft zich gebogen over de huisvesting van deze doelgroep. Want we werden geconfronteerd met een probleem. Er is een vacature-overschot waarvoor bedrijven arbeidsmigranten inhuren, aangezien de vacatures niet ingevuld worden door Nederlandse werkzoekenden. Met de inhuur van meer arbeidsmigranten door bedrijven, moet er ook meer huisvesting komen. Maar er is nu al druk op de woningmarkt, met name voor starters. Als huizen opgekocht gaan worden voor het plaatsen van arbeidsmigranten, dan wordt die druk alleen maar hoger. Daarbij laat de woonkwaliteit van deze vorm van huisvesting te wensen over. Een belangrijk punt, want iedereen vindt dat ook deze mensen fatsoenlijk gehuisvest moeten worden.

Om de druk op de woningmarkt te verlagen, fatsoenlijke huisvesting te kunnen faciliteren en monitoren én genoeg woonaanbod te kunnen creëren hebben we als raad besloten om de komst van zogenaamde arbeidsmigrantenhotels te organiseren. En wel voor maximaal 1000 mensen, op 3 locaties, waarbij er maximaal 400 personen per locatie mogen komen. Als geschikte locatie hebben wij gekozen voor bedrijventerreinen waarbij wij een win-win situatie voor ogen hadden: de leegstaande gebieden c.q. gebouwen worden opgeknapt, er is voldoende ruimte voor aanpassingen, en ploegendiensten en af-en aanrijdend vervoer is geen probleem. Om de nieuwe bewoners te faciliteren hebben wij ook opgenomen dat er een recreatieruimte in het pand aanwezig moet zijn, en om ervoor te zorgen dat een-en-ander ordelijk verloopt moet er goed beheer in het pand aanwezig zijn.    

 

Eerst toetsen op nota en bouwbesluit

Maar een ding kon je op je vingers uittellen: waar de deze hotels ook zouden landen, het zou voor enige onrust gaan zorgen. Want dit is een nieuw concept voor Weert, en dus zijn er veel vragen, onzekerheden en ja ook ongerustheid van onze inwoners. En we hebben een slecht voorbeeld van hoe het niet moet met de huisvesting van deze doelgroep op de Kazernelaan. Als bestuur sta je dan eigenlijk 1-0 achter. Hoe mooi en goedbedoeld je plannen ook zijn, de angst en vooroordelen winnen het dan van de voorstellen. Dat is heel begrijpelijk. Alleen kun je daar niet op besturen. Vandaar dat Weert Lokaal vanaf het begin bij het goedkeuren van de nota aangedrongen heeft op drie zaken: een goed beheer en handhaving, uitvoerige communicatie en een intensieve samenwerking met onze inwoners.

Wat wij met zijn allen wellicht niet verwacht hadden, was dat er veel meer, en veel sneller aanvragen ingediend zijn bij de gemeente voor de ontwikkeling van dergelijke hotels. Hierbij heeft B&W besloten om de volgorde van binnenkomst leidend te laten zijn. Dat was een keuze. En daarbij zijn enkele voorstellen die niet aan de voorwaarden voldeden reeds afgevallen, maar de voorstellen die in de eerste instantie als rijp voor beoordeling worden gezien, die liggen nu voor. Die voorstellen worden nu getoetst op twee zaken: op de eerste plaats het vastgestelde beleid, compleet met de vastgelegde SNF normen voor huisvesting, beheer, invulling en uitvoering én er wordt gekeken naar het bouwbesluit. Daarbij is er voor beide locaties een klankbordgroep in het leven geroepen om alle zienswijzen (wensen van de belanghebbenden) te bundelen en te kijken of deze meegenomen kunnen worden mocht er een vergunning verleent worden. Als deze vergunning daadwerkelijk verleent wordt, dan is het gunstig voor de belanghebbenden als daar al zoveel mogelijk van hun wensen in meegenomen zijn. Mochten er nog zaken ontbreken, of is men het dan ergens niet mee eens, dan kan men bezwaar aantekenen, en wordt dit nogmaals beoordeeld. In het uiterste geval kan men met bezwaar daarna nog naar de rechter. Maar op dit moment moet er dus nog éérst worden getoetst op bouwbesluit.

Vanuit Weert Lokaal hebben wij dit onderwerp veelvuldig besproken, en daarbij zijn alle mogelijke standpunten de revue gepasseerd, met alle emoties die daarbij komen kijken. Want wij begrijpen dat er bezorgdheid is en er vragen zijn als je een arbeidsmigrantenhotel in jouw directe omgeving krijgt, maar we vinden ook dat mensen ver weg stoppen ook niet het gewenste resultaat gaat opleveren. Welke afstand is dan ver genoeg? Je wilt als bestuur hier een gedegen besluit over nemen, maar het is onmogelijk om een besluit te nemen waar iedereen tevreden mee gaat zijn, daarvan zijn wij ons maar al te bewust. Daarbij willen wij geen valse verwachtingen wekken bij onze inwoners. Want de raad heeft de kaders vastgesteld en nu is het aan het college om de aanvragen te beoordelen en te toetsen op het vastgestelde beleid. Zo is dat wettelijk overigens voor iedere omgevingsvergunning geregeld, van de aanvraag voor een aanbouw tot inderdaad een arbeidsmigrantenhotel. Daar kun je je als raad niet in mengen, dat moet je ook helemaal niet willen. Wij staan nog altijd achter het vastgestelde beleid. En vinden dat het vooral belangrijk is om met elkaar in gesprek te blijven, voor, tijdens en na het proces. Zodat je waar nodig kunt bijschaven, verbeteringen kunt doorvoeren, en ja indien nodig ook keihard durft in te grijpen.

 

Communicatie als werkwoord

Bij het uitrollen van een nieuw beleid kom je onvermijdelijk ook in aanraking met punten die je achteraf gezien wellicht anders had kunnen aanpakken. Communicatie is cruciaal, en hoewel de gemeente zo zorgvuldig en zo snel mogelijk alle informatie gedeeld en besproken heeft met de belanghebbenden zijn er zeker nog verbeterpunten. Er zijn nu eenmaal veel vragen, en het is voor de meeste mensen geen dagelijkse kost.

Dat zagen wij ook in de bijeenkomst in Stramproy waar de Dorpsraad prima uitleg gaf over de situatie, hun eigen standpunt helder weergaf, maar ook openstond voor de boodschap van anderen. Waar ook de inwoners op een keurige wijze hun zorgen hebben uitgesproken. Want wij snappen hun zorgen, en wij kunnen ze vooraf nooit helemaal wegnemen, maar het college kan wel vooraf al hun wensen bundelen en meenemen in de beoordeling. Daar hebben wij op aangedrongen in deze bijeenkomst, en wij zijn de Dorpsraad zeer erkentelijk dat ze toch een afvaardiging hebben afgestuurd om zitting te nemen in de klankbordgroep. Wij denken dat ze de belanghebbenden daar een grote dienst mee bewijzen. Dat de gemeente hier leergeld betaald, dat is duidelijk. Vandaar dat wij het ook een goede beslissing van het college vinden om pas op de plaats te doen, deze twee aanvragen te beoordelen, en hierna te evalueren wat de beste vervolgstappen kunnen zijn. Dat geeft ruimte tot reflectie en bezinning.

Kortom, wij hebben als raad en college een nota vastgesteld waaraan de aanvragen momenteel getoetst worden. Wij hebben de kaders gesteld, en nu is het aan het college om te toetsen of de aanvragen aan de gestelde kaders voldoen. Laten we in de tussentijd vooral met elkaar in gesprek blijven.